ELLERİ KESİLMİŞ BİR MEDENİYETİN PORTRESİ:
TAC’IN NÖBETÇİLERİ
Selin Ceren Sarıgül
Günümüzde seyirlik türler arasında popüler bir noktada duran tiyatro, bütün parçalarıyla değerlendirildiğinde, sahnelenen olmasının yanında büyük ölçüde anlatan bir tür. Popüler tiyatro izleyicisi tiyatronun anlatma kısmından ziyade gösterme kısmıyla ilgileniyor. Bir Instagram hikâyesi paylaşmak, tiyatroya gitmenin asıl motivasyonu olabiliyor. Bu da sayıca çok nitelikçe eksik oyunların yer almasına neden oluyor. Birazdan anlatacağım Tac’ın Nöbetçileri oyununda dikkatimi çeken ve şahsen üzücü bulduğum şu oldu: Bu oyun binlerce kişi tarafından, aynı anda, benzer yoğun hislerle izlenmeli diye düşündüm. Pahalı prodüksiyonlar, göz alıcı dekor ve makyajlarla hazırlanan tiyatro yapımları çoğunlukla bir şey anlatmıyor, estetize görünüm ve vakit geçirme aracı olmaktan öteye gidemiyor. Bu da tiyatronun değerini düşüren ve kültürel alt yapısını dejenere eden bir durum.
(…)
devamı için ABONE OL