YENİDEN ÜRETİM VE TÜKETİM ÇAĞINDA SAHNE TASARIMI
Murat Gülmez
Yeniden üretmek, tekrar etmek değildir.
Taklit hiç değildir.
Bazen bir sahne dekorunu birebir aynı şekilde kurarsınız ama anlamı tamamen değişir. Çünkü sahnede anlam, biçimde değil bağlamda kurulur.
Her ışık açısı, her mekânsal karar, her boşluk başka bir zamana, başka bir seyirciye, başka bir hisse denk gelir.
İşte bu yüzden, sahne tasarımı yeniden üretim çağında belki de en özgün sanat biçimlerinden biridir. Ve tam da bu nedenle, sahne her defasında başka bir hikâyenin yüzü olur.
Kopyanın kutsandığı, anlamın paketlendiği bir çağda, sahne tasarımı hâlâ ayakta.
Bu yazıda, dekoru yeniden üretmenin neyi çoğalttığını değil, neyi dönüştürdüğünü tartışacağım. Çünkü sahne, tekrarın değil, direnişin alanıdır.
(…)

