YENİDEN ÜRETİM VE TÜKETİM ÇAĞINDA SAHNE TASARIMI

Murat Gülmez

 

Yeniden üretmek, tekrar etmek değildir.

Taklit hiç değildir.

Bazen bir sahne dekorunu birebir aynı şekilde kurarsınız ama anlamı tamamen değişir. Çünkü sahnede anlam, biçimde değil bağlamda kurulur.

Her ışık açısı, her mekânsal karar, her boşluk başka bir zamana, başka bir seyirciye, başka bir hisse denk gelir.

İşte bu yüzden, sahne tasarımı yeniden üretim çağında belki de en özgün sanat biçimlerinden biridir. Ve tam da bu nedenle, sahne her defasında başka bir hikâyenin yüzü olur.

Kopyanın kutsandığı, anlamın paketlendiği bir çağda, sahne tasarımı hâlâ ayakta.

Bu yazıda, dekoru yeniden üretmenin neyi çoğalttığını değil, neyi dönüştürdüğünü tartışacağım. Çünkü sahne, tekrarın değil, direnişin alanıdır.

(…)

experimental theater stage featuring a giant white cube block, actors interacting with the block in absurd ways, pushing, climbing, sitting, strong chiaroscuro lighting, surreal tone, abstract emotion, immersive scenography –ar 3:2 –raw –profile 1b2umt5 –v 6 Job ID: cd82ab43-f89d-4e14-ab10-0cf950485fc9

devamı için ABONE OL